زیر خاکستر ذهنم باقی است آتشی گرم و فروزنده هنوز

یادگاری است ز عشقی سوزان که بود گرم و فروزنده هنوز

عشقی آن گونه که بنیان مرا سوخت از ریشه و خاکستر کرد

غرق در حیرتم از اینکه چرا مانده ام زنده هنوز

گاهگاهی که دلم می گیرد پیش خود می گویم

آنکه جانم را سوخت یاد می آرد ازاین بنده هنوز

سخت جانی را بین که نمردم از هجر

مرگ صد بار به از بی تو بودن باشد

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم .هستم پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گر چه از فرط غرور اشکم از دیده نریخت

بعد تو لیک پس از این همه ماه

 کس ندیده به لبم خنده هنوز

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت

ماه هاست که از دیده ی من رفتی لیک

دلم از مهر تو آکنده هنوز

دفتر عمر مرا دست ایام ورقها زده است

زیر بار غم عشق قامتم خم شدو پشتم بشکست

در خیالم اما همچنان روز نخست

تویی آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق دل من بردی و با دست تهی

منم آن عاشق بازنده هنوز

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر که گورم بشکافند عیان می بینند

                                                                                           حمیدمصدق