خدايااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا  به من آرامشي ده تا ببذيرم آنچه را كه نمي توانم تغيير دهم .

اصلا مغزم ياريم نميكنه كه بنويسم .

هميشه پنجم ارديبهشت براي  من بهترين روز زندگيم بوده.

ياد آو ر شيرين ترين خاطره زندگيم .

روزي كه براي اومدنش لحظه شماري ميكردم .

اما  ۷ ماهه كه پنجم هر ماه براي من بدترين روزه .

يادآور بدترين خاطره عمرم .

يادآور وداع هميشگي من با مادرم

ساعت ۳۰/۱۱

روز شنبه .

پنجم هر ماه كه ميشه يه غم سنگين ميشينه رو دلم.

مخصوصا غروب .

مادر آروم بخواب .

  شبا با صداي لالائي هاي تو خوابيدم لالائي مادرم

حالا نوبت توست تو بخواب اميدم مادر

آروم بخواب مادر .

دلم به وسعت بي كران آسمانها گرفته مادر . برام دعا كن .

   حرفاي خوب بزنه ، يك دل و يك زبون باشه

بگه از محبت و جونشو تقديم بكنه

توي ظلمت دلم خورشيد آسمون باشه  

مادر اي مادر مهربون من

اي كه ميگي جون تو و جون من

گلهاي باغ بهشت رو زير پاهات ميبينم 

هميشه صبح سپيد رو توي چشمات ميبينم

تو به طفل عاطفه درس وفاداري دادي

سادگي عشق و صفا رو توي دستات ميبينم

حاضرم تا زنده ام جونمو قربونت كنم

اين جون ناقابلمو ،فداي اون جونت كنم

دستاتو ببوسم و پاهات رو ، روي سرم بذارم

دلمو تا دنيا ،دنيا باشه مجنونت كنم         

كاش ميشد فقط يه بار ديگه دستاي گرمتو تو دستام بگيرم

كاش ميشد فقط يه بار ديگه سرمو روي پاهات بذارم

كاش ميشد فقط يه بار ديگه عطر پيراهنتو  بو بكشم

كاش ميشد فقط يه بار ديگه بگي مينا ، ميوه ء كوچولوي ماماني پاشو دخترم

                                 اما حيف .............                                            

                                                     روحت شاد و يادت گرامي 

با تشكر از داداش  محمد عزيزم .

                              هميشه

                                          هر لحظه

                                                     هر جا  باشم به يادتم مادر.

                            روحت شاد و يادت گرامي.

شبي از پشت يک تنهايي نمناک و باراني
ترا با لهجه گلهاي نيلوفر صدا کردم
تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ
آرزوهايت دعا کردم
پس از يک جستجوي نقره اي
در کوچه هاي آبي احساس
تو را از بين گلهايي که در تنهايم روييد
با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي
دلم حيران و سر گردان چشمانيست رويايي
و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم
تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها کردم
همين بود آخرين حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگينت
حريم چشمهايم را به روي اشکي از جنس غروب
ساکت و نارنجي خورشيد واکردم
نمي دانم چرا رفتي
نمي دانم چرا شايد خطا کردم
وتو بي انکه فکر غربت چشمان من باشي
نمي دانم کجا تا کي براي چه
ولي رفتي و بعد از رفتنت
باران چه معصومانه مي باريد
و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت
وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد
وگنجشکي هر روز از کنار پنجره
 با مهرباني دانه بر مي داشت
تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد
وبعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود
وبعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو
تمام هستيم از دست خواهد رفت
کسي حس کرد من بي تو
هزارن بار در هر لحظه خواهم مرد
و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد
کسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد
و من با آنکه ميدانم تو هرگز ياد من را
با عبور خود نخواهي برد
هنوز آشفته چشمان زيباي تو ام
برگرد
ببين که سر نوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد
کسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:
تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو
در راه عشق انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتي بين اشک و حسرت و ترديد
کنار انتظاري که بدون پاسخ و سرد است
و من در اوج پاييزي ترين ويراني يک دل
نمي دانم چرا؟ شايد به رسم عادت پروانگي مان باز
براي شادي و خشبختي باغ قشنگ آرزوهايت
دعا کردم

                                      كاش هنوز دست نوازشت بر سرمان بود مادر .

اي فرشته آسموني من.

امشب از دشت احساس زيباترين گل را براي تو از شاخه جدا خواهم ساخت .

شرمسار از رويت ،كه گل در برابرت چون كاهي است در مقابل كوه .

مهربان .

بي روي مهتاب گون تو از چه بنگارم و به عشق كه بنويسم از طلوع ستاره تا لحظه ميلاد آفتاب .

مگر ميتوان به غير از تو نوشت آنگاه كه خورشيد آب ميشود از نگاه آتشينت و ماه پرده بر رخسار كشيده

از زلال چهره ات .

چشمه ها خاموشند تا  كلام از لبان تو جاريست .

مادر ،،،،، اي عزيز خاموشم . تا عطر دل انگيز تو مشامم را زنده نگه دارد بوي گلاب را نشناسم .

بيشتر از اوني كه فكر كني دلتنگتم مادر .

                                               روحت شاد و يادت گرامي .